Stadse Moeders

Luizenmoeder

Goed. Daar gaan we. Mijn bekentenis: Ik heb twee afleveringen van De Luizenmoeder gekeken en het doet me niks. Ik weet het ook niet. Iedereen is er dol op en ik dus niet. Is er iets mis met mij? Is het te confronterend? Ben ik in ontkenning? Zit ik er zo middenin dat ik niet kan lachen om situaties die je meemaakt op de basisschool? Ik heb het geprobeerd, ik herken het niet en ik ben afgehaakt. Misschien had ik door moeten zetten. Maar ik vond t zo negatief…

Heus, ik erger me ook aan de ellenlange gesprekken in de klasse-groeps-app. Over luizen. En ja, ik krijg jeuk van de Paasdoos. En ja, ik vind het stom dat ouders weigeren schoolgeld te betalen omdat hun kind het schoolreisje van vorig jaar niet leuk vond. Maar ik vind ook dingen leuk. En best wat van die mensen op het schoolplein aardig.

De moeder die ziet dat ik ziek ben en aanbiedt zoon mee naar huis te nemen om te komen spelen. De ouders die op een vrieskoude zonnige vrijdagmiddag vragen of wij ook mee gaan schaatsen. De ouders die met z’n alleen de hele school optrommelen om harten te knutselen en chocola mee te nemen voor de leraren die zo ontzettend hard werken. De foto’s van mijn gymende zoon op de groeps-app. De ouders die alle appjes vertalen voor de ouders die nog niet zo goed Nederlands spreken. De klassenmoeder die de nieuwe ouders, die net een maand in Nederland wonen, aan iedereen voorstelt zodat ze zich niet zo verloren hoeven te voelen op het schoolplein. De vraag op de klasse-groeps-app wie er mee gaat naar Artis of een speeltuin. De schooldirecteur die elke regenachtige ochtend in de schoolhal staat met een handdoek om alle verzopen katjes af te drogen. Die lading nieuwe leuke mensen in soorten en maten die ik ontmoet op dat schoolplein. Die nieuwe vrienden die ik maak doordat zoon nieuwe vrienden maakt.

Potverdorie, we hebben misschien mazzel, maar wij vinden het dus gewoon best heel tof op school. Komt dat doordat zoon nog in de kleuterklas zit? Moet ik bang zijn voor groep 3? Ontmoet ik daar mijn eigen Juf Ank? Ik ga er nog maar even niet van wakker liggen. We merken het wel.

Trouwens, misschien ben ik zo gek nog niet. Actrice Ilse Warringa, die Juf Ank speelt, zei laatst in een interview tegen de Volkskrant “Ik dacht: heel Nederland is gestoord. Iedereen is gek geworden en er wordt in een polonaise over me heen gewalst. Ik kan er nu wel weer om lachen hoor, maar de hele hype is zó overtrokken”. Als Juf Ank het zegt is het waar jongens: de hype is overtrokken.

Dus. Ik ben niet gek. Ik kijk lekker niet naar De Luizenmoeder. Ik kijk lekker Friends. Want alle afleveringen staan sinds kort op Netflix. Ik heb ze ooit allemaal gezien en ik ga ze allemaal weer kijken. Look! I have elbows!