Stadse Moeders

Pikken

Stelen, dat hoort niet, dat is stout. En als je het wel doet dan ben je een boef en dan komt de politie je vangen. Zoiets vertel je je kind, als onderdeel van de opvoeding. En als je daar even niet aan toekomt, omdat je bijvoorbeeld even een nat bed moet verschonen of iets met vitaminen aan het bereiden bent, dan zorgt een boek of de tv er wel voor dat je kind dergelijke wijsheden opdoet. De vaderlandse kinderliteratuur helpt de al zo drukke ouders graag een handje. Je geeft hier en daar het goede voorbeeld, zet af en toe een kwartiertje Sesamstraat aan en je leest eens een boek voor en met die opvoeding zit het dan wel snor.

Zoon heeft onlangs de boeken over Agent en Boef ontdekt. Boef zit in de gevangenis en Agent zorgt dat hij niet ontsnapt. Boef verzint een list, ontsnapt en pikt doorgaans iets bij Winkelier. En dat mag niet, dus na een gezellig avontuur vangt Agent Boef en stopt hem weer in de gevangenis. Boef roept dan altijd: ‘Dat was leuk!’. Waarop Agent antwoordt: ‘Ja, morgen weer?’.

Ondanks het veelvuldig voorlezen van deze totaal onrealistische kinderliteratuur gingen zoon en ik samen onlangs schandelijk de mist in. Wij pikten iets bij winkelier. We deden boodschappen en vriend vroeg ons batterijen mee te nemen. En dat deden we. We namen ze mee. Zoon mocht de batterijen vasthouden in de winkel en toen we bijna thuis waren ontdekte ik dat hij ze nog steeds heel braaf vasthield. Moeder en zoon hadden zojuist vakkundig een pakje batterijen gepikt. Gejat. Gestolen. Ik was eerlijk gezegd te lui om terug te lopen met twee volle boodschappentassen en een slenterende zeurende peuter. En ik was zelfs te laf om aan zoon te vertellen dat we zojuist een kleine misdaad hadden begaan. En dat was maar goed ook, bleek een paar dagen later.

Want later die week keek zoon een filmpje van Pingu. De vriend van Pingu, een bloedirritante zeehond, die pikte zijn hengel en zwom er mee weg. Zoon keek vroeger onbevangen naar dat soort filmpjes, maar nu drong plots tot hem door wat er gebeurde. Hij barste in huilen uit. Totaal van de leg omdat die zeehond er met een gekleide hengel vandoor ging. ‘Dat is pikken, dat mag toch niet mama?’ vroeg hij snikkend. ‘Neeee, zei ik, dat mag helemáál niet’. Het kind moest eens weten…

(Illustratie: Agent en Boef door Kees de Boer)