Stadse Moeders

Verdwalen

20171106_103835

De afgelopen maanden hebben heel veel mensen (maar echt, heeeel veeeel) mij gevraagd waarom we van Amsterdam naar (de buurt van) Arnhem wilden verhuizen. Makkelijke vraag misschien, maar niet zo’n makkelijk antwoord. Wij hebben er maanden over gedaan om deze beslissing te nemen, we hebben veel verschillende opties afgewogen. Het laat zich niet heel kort uitleggen waarom dit het is geworden.

Maar inmiddels heb ik mijn antwoord op deze vraag geformuleerd:

20170828_155349img-20171106-wa000220171014_09112020171106_103835
Al deze foto’s zijn op loopafstand van mijn nieuwe huis gemaakt!

Het verrassende hieraan, ook voor mij zelf, is dat ik altijd een ingewikkelde relatie heb gehad met Bos. Ik wandelde altijd al graag in het bos, maar ik hou er niet van om niet te weten waar ik ben. In de bewoonde wereld heb ik een behoorlijk goed richtingsgevoel. Ik kan ook goed kaartlezen. Als ik een plattegrond eenmaal geizen heb kan ik vervolgens in de echte wereld moeiteloos de weg vinden, ook op plekken waar ik nog nooit van m’n leven geweest ben.

Maar als ik een boswandeling maak is mijn richtingsgevoel ineens totaal onvindbaar. En dat vond ik altijd verschrikkelijk. Dus liep ik altijd met een plattegrond, gidsboek of telefoon voor m’n neus. Zodat ik maar niet verdwaalde. Of ik was totaal geobsedeerd de paaltjes met gele pijlen aan het volgen. Als een van mijn medewandelaars een zijpad in wilde slaan omdat het er interessant uitzag, kreeg ik een paniekaanval. Ondertussen zag ik weinig bos, en had ik het veel te druk om ervan te genieten. Maar ik wist in ieder geval altijd Waar Ik Was.

Maar wat doet iemand die blijkbaar zo’n “stads” richtingsgevoel heeft dan tussen al dat bos?

Verdwalen!

Ik loop tegenwoordig zomaar het bos in. Zonder plan of plattegrond. Ik doe maar wat. Bij elke kruising kijk ik welk pad er het leukst uit ziet en dat ga ik op. Ik dwaal. Ik heb de meeste tijd geen idee van waar ik ben.

En dat is heerlijk!

Wat ik eigenlijk wil zeggen – en dit geldt niet alleen in het bos, maar ook in de stad, in je hoofd of in je leven: Ga! Zonder plattegrond, zonder plan, ga gewoon. Verdwaal. Je komt altijd ergens uit.