Zoon zit met zijn beste vriend onder de tafel te spelen. Ze liggen onder een deken en ze voeren een verhitte discussie over hoe laat je op mag staan in de ochtend. Zoon vindt dat dat om zeven uur moet en vriendje vindt dat dat best wat later mag. Na een hoop ge-welles-niets steekt zoon zijn hoofd onder tafel vandaan en roept tegen me dat vriendje er he-le-maal niks van snapt. Nou is zoon behoorlijk bij de pinken, maar dit keer ben ik het toch echt roerend met vriendje eens.

Net als bijna elke peuter is ook mijn kind een ochtendmens. Dus als hij vroeg wakker wordt dan wil hij niet in zijn bed blijven liggen. Ik plant hem dan met een halve bibliotheek aan boekjes terug in zijn bed omdat hij tot zeven uur in zijn bed moet blijven. Dat is de regel. Meestal roept hij me nog vier keer en kom ik toch niet meer aan slapen toe. Maar toch blijven we vasthouden aan de regel. Zo hou ik nog een beetje vast aan alle ideeën en principes die ik had over opvoeden vóór ik moeder werd. Van “nee is nee” enzo. Ik merk dat dat veel moeilijker is dan ik dacht.

The New Yorker publiceerde dit weekend Valentijnsgedichten voor getrouwde stellen met kinderen.
Over principes gesproken:

When we have children,
They will watch no television.
No screens.
We will be different from those other parents,
And we will take pride in our being better.
Fast-forward seven years,
And it’s Sunday morning,
6 A.M.
Do you know who our friend is?
SpongeBob SquarePants, that’s who.
And, yes, you can have Mentos for breakfast.

Terwijl ik het heus herkende en er natuurlijk om moest lachen nam ik me ook voor om echt niet van ál mijn principes af te stappen.

Er zijn vast mensen die het zielig vinden dat mijn zoon niet elke dag naar de tv of ipad kijkt of die het gemeen van me vinden dat hij geen K3 chips of Cars koekjes krijgt, maar zelfgebakken suikerloze kaakjes. Hij lijkt er nog niet onder te lijden en er komt vast een dag dat ik van mijn principes afstap omdat dat zó veel makkelijker is.

Maar toch, hoe stom ik het als kind ook vond dat mijn moeder zo principieel was als het om bijvoorbeeld tandenpoetsen ging, nu ben ik haar nog steeds dankbaar voor mijn gebit zonder vullingen. Zoiets kan zoon later hopelijk ook waarderen.

Nu ik er nog eens over nadenk… Mentos als ontbijt? Dat is eigenlijk een aardig, fris ruikend alternatief voor tandpasta. Dan kunnen we meteen dat dagelijkse tandenpoetsgevecht lekker overslaan…