Stoppen met borstvoeding kan emotioneel zijn, ook als je zeker weet dat je wilt stoppen. Je kunt verdriet, opluchting, schuldgevoel of twijfel voelen, soms allemaal tegelijk. Dat betekent niet dat je een verkeerde keuze maakt. Je neemt afscheid van een bijzondere manier van voeden en samen zijn.
Waarom stoppen met borstvoeding emotioneel kan zijn
Borstvoeding is vaak meer dan voeding alleen. Misschien waren de rustige momenten samen dierbaar, of had je gehoopt langer te voeden. Als het stoppen anders loopt dan je had verwacht, kun je daar verdriet om hebben. Ook wanneer jij zelf besluit te stoppen, kun je iets missen.
Het kan extra moeilijk zijn als je het gevoel hebt dat je weinig keuze had, bijvoorbeeld door pijn, ziekte of omstandigheden op je werk. Je mag teleurgesteld zijn over hoe het is gelopen, ook als stoppen op dat moment de beste keuze voor je is.
Naast die gevoelens verandert er lichamelijk ook iets. Bij het stoppen veranderen je hormoonspiegels, wat mogelijk invloed heeft op je stemming. Niet iedere moeder merkt dit op dezelfde manier.
Schuldgevoel en opluchting kunnen naast elkaar bestaan
Misschien voel je opluchting omdat je lichaam weer meer van jezelf voelt, terwijl je tegelijk bang bent dat je je kind iets tekortdoet. Die gevoelens spreken elkaar niet tegen. Een keuze kan goed zijn voor jou en toch verdriet oproepen.
De band met je kind hangt niet af van borstvoeding alleen. Je bouwt ook nabijheid op door te knuffelen, te troosten, oogcontact te maken en samen rustig te zitten. Als een ander een voeding geeft, kun je nog steeds je eigen vertrouwde momenten met je kind hebben.
Opmerkingen van anderen kunnen schuldgevoel versterken, zelfs als ze goed bedoeld zijn. Je hoeft je keuze niet te verdedigen. Een korte reactie als “Dit past op dit moment het beste bij ons” is genoeg.
Wat helpt bij verdriet over het stoppen?
Probeer je gevoel niet meteen weg te duwen. Je hoeft niet dankbaar of opgelucht te zijn omdat het voeden voorbij is. Het kan helpen om tegen je partner, een vriendin of iemand anders die je vertrouwt te zeggen wat je precies mist.
Een klein afscheidsmoment kan prettig zijn, maar is niet verplicht. Misschien wil je bewust stilstaan bij een laatste voeding, een herinnering opschrijven of een foto bewaren. Als je niet wist dat de laatste voeding al geweest was, kun je ook later op jouw manier afscheid nemen.
Mis je vooral de rust en nabijheid? Maak dan ruimte voor een nieuw moment samen, bijvoorbeeld een knuffel voor het slapen. Dat hoeft de borstvoeding niet te vervangen. Het geeft jullie wel een vertrouwd moment om naar uit te kijken.
Wanneer zoek je hulp bij sombere gevoelens?
Neem contact op met je huisarts als je somber of angstig blijft, als de gevoelens erger worden of als ze je dagelijks leven in de weg zitten. Wacht niet als je je zorgen maakt. Je kunt ook met het consultatiebureau bespreken hoe je je voelt.
Heb je gedachten om jezelf of je kind iets aan te doen? Vertel dit direct aan iemand en bel je huisarts of huisartsenpost. Bel 112 bij direct gevaar.
Geef jezelf ruimte om aan de verandering te wennen. Of je nu verdrietig bent, opgelucht of allebei: jouw gevoel over het stoppen mag er zijn.



